Rodzaje pluskiew
Jeśli pluskwy domowe pasożyty pojawiają się w niektórych domach i mieszkaniach tylko w wyjątkowych przypadkach, to pluskwy ogrodowe są nieodłącznymi mieszkańcami praktycznie każdego ogrodu, sadu lub rabaty kwiatowej. Co więcej, nawet na małej działce, przy odrobinie chęci, można znaleźć zarówno pożyteczne pluskwy ogrodowe, jak i szkodniki upraw rolniczych. Ponadto owady te często wlatują do domów prywatnych, na balkony i do wnętrz mieszkań, wywołując czasami u wrażliwych właścicieli prawdziwą panikę. Przyjrzyjmy się, jakie gatunki pluskwiaków ogrodowych najczęściej rzucają się nam w oczy i czy należy się ich obawiać…
Pluskwy wodne z rodzaju Notonecta doskonale czują się nie tylko w wodzie, ale i w powietrzu. Co ciekawe, niektóre pluskwy z tej rodziny to także znakomici muzycy, a spotkanie z innymi (np. z belostomą — olbrzymią pluskwą wodną) nie wróży nic dobrego. Czy trzeba bać się tych owadów, czy można spokojnie podziwiać, jak Notonecta rozcina fale w stawie — dowiemy się z artykułu.
Z pewnością wielu z nas w życiu spotkało zielonego pluskwiaka tarczówkę (inaczej pluskwę śmierdzącą, pluskwę drzewną), zbierając się na soczyste maliny. Jakie jeszcze kłopoty może sprawić ten owad, poza specyficznym zapachem po kontakcie, i czy trzeba z nim walczyć?
Pluskwiak włoski należy do rodziny tarczówkowatych, a swoją nazwę zawdzięcza podobieństwu do umundurowania gwardii watykańskiej. Jest tak podobny do innego przedstawiciela tarczówkowatych (tarczówki pręgowanej), że nawet specjaliści nie zawsze potrafią je odróżnić. Często można go spotkać na kwiatostanach koperku lub na liściach pietruszki. Dowiedzmy się, czy stanowi on zagrożenie dla roślin ogrodowych, czy też działkowicz może spokojnie podziwiać jego jaskrawe ubarwienie.
Latem na zbiornikach wodnych można znaleźć bardzo wiele nartników, które zdają się ślizgać po powierzchni wody i nigdy nie tonąć. Te sympatyczne owady nie tylko nie są szkodnikami, ale nawet przynoszą ludziom korzyści, ponieważ są naturalnymi wrogami niektórych nieprzyjemnych pasożytów, takich jak komary czy ślepaki.
Zielona tarczówka drzewna, występująca w lasach i ogrodach, nierzadko zagląda również do ludzkich domostw. Dzieje się to zupełnie przypadkowo, a nieszkodliwy pluskwiak nie ma zamiaru nikomu szkodzić. W języku potocznym ma inną nazwę, która odzwierciedla jego charakterystyczną cechę wydzielania bardzo nieprzyjemnego zapachu (pluskwiak śmierdziel). Choć ten pluskwiak nie jest pasożytem w powszechnym rozumieniu, nierzadko próbuje się z nim walczyć nawet przy użyciu insektycydów.
Każdy rodzaj pluskwiaków ma swoje charakterystyczne cechy. Na przykład szkodliwy żółwinek może tak uszkadzać pszenicę, że jej ziarna stają się całkowicie niezdatne do wypieku i przyrządzania potraw. Jest on jednym z najgroźniejszych szkodników zbóż, dlatego niezwykle ważne jest poznanie specyfiki jego trybu życia oraz różnych sposobów walki z nim.
Niewiele osób wie, że te radosne, czerwono-czarne owady, tak zwane pluskwy-soldierki, prawdziwe symbole wiosny, które wszystkim wydają się tak znajome, w rzeczywistości są pasożytami roślin i mogą wyrządzić znaczne szkody w prywatnym gospodarstwie. Dlatego spotkanie z tymi owadami na posesji raczej nie wróży nic dobrego właścicielowi. Pluskwy-soldierki mogą w krótkim czasie rozmnożyć się i zacząć poważnie niszczyć rabaty kwiatowe lub ogród warzywny.
Każdy człowiek przynajmniej raz w życiu widział siedzącą na firance lub oknie nieprzyjemną, cuchnącą, zieloną istotę. Okazuje się, że ta sama pluskwa-śmierdziel ma zupełnie inną nazwę naukową, a ponadto jest bardzo znanym szkodnikiem ogrodów i sadów. Ale absolutnie nie należy się jej bać – poza okropnym zapachem nie może nam wyrządzić żadnej krzywdy. Wystarczy tylko poznać jej biologię, aby zrozumieć, że w mieszkaniu jest przypadkowym gościem, którego po prostu należy wyrzucić przez okno dla jego własnego dobra.
W przyrodzie istnieje ogromna liczba różnych gatunków pluskiew, a spotykając niektóre z nich, nawet od razu nie domyślisz się, że masz do czynienia właśnie z pluskwą. Proponujemy obejrzeć kolorowe zdjęcia niektórych przedstawicieli tego rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, a także poznać szczegóły ich życia.
Dla wielu ludzi pluskwy kojarzą się wyłącznie z pasożytami, które pod osłoną nocy atakują śpiącego człowieka i pozostawiają liczne, swędzące ukąszenia. Tymczasem pluskwy domowe to tylko kilka spokrewnionych gatunków pluskiew, i to nie tych najbardziej typowych.
Ogółem na świecie znanych jest ponad 40 tysięcy gatunków pluskiew, z czego pasożytów człowieka jest zaledwie kilkadziesiąt. Pozostałe to znani i mniej znani mieszkańcy różnych naturalnych biotopów.
Na przykład nartniki, które każdy z nas widział w gorący letni dzień na powierzchni cichego stawu, są bliskimi krewnymi pluskiew domowych. Albo pluskwy żołnierzyki, pierwsze zwiastuny nadchodzącego wiosennego ciepła, pluskwy-szkodliwe żółwie, przeciwko którym rolnicy prowadzą prawdziwą wojnę, pluskwy drzewne śmierdzielce, u których najpierw wyczuwa się zapach, a dopiero potem zauważa się je same. A to tylko najbardziej znane gatunki pluskiew w naszym kraju.
Na całym świecie słyną natomiast pluskwy triatomowe, jeszcze groźniejsze pasożyty niż domowe, pluskwy drapieżne, z których niektóre gatunki są bardzo jadowite, oraz pluskwy wodne, nazywane także osami wodnymi ze względu na ich bolesne ukąszenia.
Wszystkie gatunki pluskiew łączy sposób odżywiania: przekłuwają powłoki swoich ofiar lub soczystych owoców i wysysają soki. W tym celu wszystkie pluskwy mają specjalną trąbkę. Jednak zarówno same gatunki ofiar, jak i sposoby ataku na nie oraz cechy biologii różnych przedstawicieli podrzędu pluskiew są tak różnorodne i liczne, że cała grupa pluskwiaków różnoskrzydłych (jak entomolodzy nazywają pluskwy) jest niezwykle niejednorodna, zarówno pod względem wielkości swoich przedstawicieli, jak i ekologii.
W specjalnym dziale naszej witryny zebrano opisy różnych gatunków pluskiew, zarówno powszechnie znanych, jak i tych wyróżniających się swoim trybem życia. Jesteśmy przekonani, że zapoznanie się z nimi będzie interesujące dla każdego, kto chce wiedzieć więcej o otaczającym świecie i różnorodności owadów.